Jayant Pathak Archive

કવિતા / જયન્ત પાઠક

ચોકની વચ્ચે ઊભી કરેલી શૂળી પર ચડી હસતાં હસતાં વીંધાઈ જવાની હિંમત છે ? ધગધગતા અંગારાને હથેળીમાં લઈને રમાડવાની આવડત છે ? ચણોઠીઓ ફૂંકી ફૂંકીને તાપણું કરી તાપવાની ધીરજ છે ? ઊભી દીવાલમાંથી આરપાર નીકળી જવાની હિકમત છે ? કરોળિયાના …

પ્રેમની કવિતા / જયન્ત પાઠક

તારા પ્રેમની કવિતા કરીને એકલો એકલો વાંચું છું ત્યારે – સામેનું વૃક્ષ ડોલી ઊઠે છે; છેડાયેલી કોયલ બોલી ઊઠે છે; કળીઓ ખીલતી ખીલતી જરાં થંભી જાય છે, વાયરો રમતો રમતો જરા જંપી જાય છે, સાંજની ડાળ પર બેઠેલા પંખીની પાંખ …

આદિમ અંધકાર / જયન્ત પાઠક

અંધકારના આદિમ વનથી – અસલ વતનથી – હમણાં આવ્યો છું બ્હાર હજી હમણાં છેદાઈ નાળ ! સૂંઘી લો તાજા પ્રસવેલા ડિમ્ભ શરીરના લોહીમાંસની વાસ; ભેજથી ભર્યા વાયુનો શ્વાસ; તામસી તમરાંનો ચિત્કાર વાળમાં અંધકારની જાળ રોમરોમમાં પુલકે મારા આદિમ જંગલ ઘાસ; …

વસંત / જયન્ત પાઠક

વાયા વસંતપવનો વનમાં, દ્રુમોની કાયા થકી પરણ-ચુંદડીઓ ઉડાડી; શી સોહતી ફૂલથી અંગકલા ઉઘાડી ! સૌ રંગમાં, શરમ રાખતું કોણ કોની? ફૂલે ફૂલે ભ્રમરટોળી ભમંત ધૃષ્ટ એકે ય અંગ નહિ અંગથી રહે અસ્પૃષ્ટ; ઊડે ઘટામહીંથી પંચમનો પરાગ; ને રોમરોમ ઊઠી ખાખરઅંગ …

તવ ચરણે / જયન્ત પાઠક

તવ ચરણે, તવ શરણે પ્રભુ હે આ જીવને ને મરણે. આ મુજ મનની ચંચલ ધેનુ મુરલી મધુરના નાદે; રહો અનુસરી તવ પદરેણુ બદ્ધ રહો અનુરાગે. વિરત સ્વૈરવનભ્રમણે. -પ્રભુ હેo આ જીવનની જમનાનાં જલ વહો ચરણ તુજ ધોતાં; શમો સકલ તારે …

વ્યાકુલ / જયન્ત પાઠક

પલ પલ વ્યાકુલ પ્રાણ પ્રીતમ હે પલ પલ વ્યાકુલ પ્રાણ. દિનભર તુજને ફરું ઢૂંઢતો જગ જંગલ કેડીમાં; રાતે અવિરત રાખું બળતા લોચનદીપ મેડીમાં; ક્યાંય ન તુજ એંધાણ. – પ્રીતમ હેo રટી રટીને રંગ તણા મુજ ખૂટી રહ્યા છે શ્વાસ; ઘટે …

પ્રિયજનની પગલીઓ / જયન્ત પાઠક

પ્રિયજનની પગલીઓ જાણે વનફૂલની ઢગલીઓ ! એનાં દરશનથી દિલ અવનવ ધરે રંગ ને રૂપ; એના સ્મરણપરાગે લોટે મનનો મુગ્ધ મધુપ; મ્હેકે અંતરગલીઓ.- પ્રિય0 પલપલ કાલ પ્રતિ વહી જાતી જીવન જમના ઘાટે; વિરહાકુલ અંતરની સૂની વૃંદાવનની વાટે; જાણે મોહન મળીઓ ! …

ગ્રીષ્મ / જયન્ત પાઠક

સૌમ્ય બે શિવનાં નેત્રો સમાં પ્રાતર્ અને નિશા, મધ્યે મધ્યાહ્નની ત્રીજા હરનેત્રની ઉગ્રતા. ઘટામાં વૃક્ષની ઘેરી ક્લાન્ત આતપથી ઢળ્યો, માતરિશ્વા રહ્યો હાંફી ઉષ્ણ શ્વાસે દઝાડતો. આકાશી આમ્રના વૃક્ષે, પાતળાં જલદાન્વિત, શોભે મધ્યાહ્નનો સૂર્ય, પાકેલી શાખ સો પીત. ઉઘાડે અંગ જાણે …

ઉનાળો / જયન્ત પાઠક

રે આવ્યો કાળ ઉનાળો અવની અખાડે, અંગ ઉઘાડે, અવધૂત ઝાળજટાળો. રે આવ્યોo એના શ્વાસે શ્વાસે સળગે ધરતી કેરી કાયા; એને પગલે પગલે ઢળતા પ્રલય તણા પડછાયા. ભરતો ભૈરવ ફાળો.- રે આવ્યોo એના સૂકા હોઠ પલકમાં સાત સમુન્દર પીતા; એની આંખો …

માણસ / જયન્ત પાઠક

રમતાં રમતાં લડી પડે ભૈ, માણસ છે ! હસતાં હસતાં રડી પડે ભૈ, માણસ છે ! પહાડથી યે કઠ્ઠણ મક્ક્મ, માણસ છે; દડ દડ દડ દડ દડી પડે ભૈ, માણસ છે ! ચંદર ઉપર ચાલે ચપચપ, માણસ છે; ને બે …